De regelgeving rond e-bikeaccu’s verandert snel. Vanaf 18 februari 2027 moet iedere nieuwe LMT-batterij die in de Europese Unie op de markt wordt gebracht of in gebruik wordt genomen beschikken over een digitaal batterijpaspoort. Onder LMT-batterijen vallen nadrukkelijk ook accu’s voor onder andere e-bikes en e-scooters.
De Europese Commissie heeft op 21 augustus 2026 nieuwe guidance gepubliceerd om fabrikanten, importeurs en andere marktpartijen voor te bereiden op deze verplichting. Daarmee komt het digitale batterijpaspoort voor de fietssector steeds dichterbij.
Voor organisaties die dagelijks met grote aantallen e-bikes en accu’s te maken hebben, zoals werkgevers, hotels, zorginstellingen en fietsenstallingen, is dit eveneens een interessante ontwikkeling. Accu’s worden in de toekomst steeds beter digitaal identificeerbaar en relevante informatie over hun eigenschappen en levenscyclus wordt toegankelijker.
Wat is het digitale batterijpaspoort?
Het batterijpaspoort is een elektronisch dossier dat gekoppeld wordt aan een individuele accu. Het paspoort wordt toegankelijk via een QR-code die verwijst naar een unieke identificatie van de batterij. Afhankelijk van de batterijcategorie bevat het paspoort onder andere gegevens over identificatie en technische eigenschappen, fabrikant en verantwoordelijke marktdeelnemer, prestaties en levensduur en informatie die van belang is voor reparatie, hergebruik en recycling. Niet alle gegevens zijn voor iedereen toegankelijk: de Europese Batterijverordening maakt onderscheid tussen openbare informatie en informatie die alleen beschikbaar is voor bijvoorbeeld bevoegde instanties of partijen met een gerechtvaardigd belang. De Commissie heeft in de nieuwe guidance 71 datapunten samengebracht en per batterijcategorie aangegeven welke informatie verplicht, optioneel of alleen onder bepaalde omstandigheden van toepassing is.
Waarom geldt dit ook voor e-bikeaccu’s?
De Europese Batterijverordening heeft speciaal een nieuwe categorie geïntroduceerd voor Light Means of Transport: LMT. De Europese wetgever noemt daarbij expliciet batterijen die worden gebruikt voor de aandrijving van onder andere e-bikes en e-scooters. De reden daarvoor is onder meer de sterke groei van deze batterijcategorie als gevolg van duurzame stedelijke mobiliteit. Daarmee behandelt Europa de e-bikeaccu steeds nadrukkelijker als een afzonderlijk product met eisen gedurende zijn volledige levenscyclus. Het batterijpaspoort is daar slechts één onderdeel van.
Dit is een wettelijke verplichting maar niet voor de eigenaar van de fietsenstalling
Hier is een belangrijk onderscheid nodig. Het batterijpaspoort is vanaf 18 februari 2027 een wettelijke Europese verplichting voor de betreffende nieuwe batterijen die op de Europese markt worden gebracht of in gebruik worden genomen. De verantwoordelijkheid om het paspoort aan te maken en bij te houden ligt in beginsel bij de economische marktdeelnemer die de afgewerkte batterij op de markt brengt.
Dat betekent niet dat een werkgever, hotel of zorginstelling vanaf februari zelf digitale paspoorten moet gaan aanmaken voor de e-bikeaccu’s van medewerkers, gasten of bezoekers. Ook betekent de komst van het batterijpaspoort niet dat er daardoor automatisch nieuwe wettelijke eisen gelden voor het laden van e-bikeaccu’s in gebouwen. Dat zijn verschillende onderwerpen die niet met elkaar verward moeten worden.
Ook vervangbaarheid van e-bikeaccu’s verandert
Op dezelfde datum, 18 februari 2027, worden bovendien bepalingen uit artikel 11 van de Europese Batterijverordening van toepassing op de verwijderbaarheid en vervangbaarheid van batterijen. Voor LMT-batterijen geldt als uitgangspunt dat deze door een onafhankelijke professional vervangbaar moeten zijn. De Europese Commissie heeft hiervoor afzonderlijke richtsnoeren opgesteld om de regelgeving in de verschillende lidstaten zo uniform mogelijk toe te passen. Dit is dus eveneens Europese regelgeving, maar moet worden onderscheiden van het digitale batterijpaspoort.
Van anonieme accu naar traceerbaar product
Voor de e-bikesector is vooral de achterliggende ontwikkeling interessant. Een e-bikeaccu is nu voor een gebouwbeheerder of facilitair verantwoordelijke vaak nauwelijks te beoordelen. Aan de buitenzijde is bijvoorbeeld niet direct zichtbaar hoe oud een accu is, waar deze vandaan komt of welke technische eigenschappen hij heeft. Met het batterijpaspoort ontstaat een digitale identiteit die gedurende de levenscyclus van de batterij kan meegaan. De Europese Commissie noemt expliciet het beschikbaar maken van informatie voor onder andere consumenten, economische marktdeelnemers, reparateurs, recyclers en overheidsinstanties als doel van het systeem. Dat betekent overigens niet dat een gebouwbeheerder straks automatisch alle technische informatie uit iedere e-bikeaccu kan uitlezen. De toegang tot bepaalde gegevens is gereguleerd.
Interessant voor veilig laden van e-bikes
Voor ChargeSafe is vooral interessant wat deze ontwikkeling op langere termijn kan betekenen. Wij zien bij bedrijven, hotels, gemeenten en zorginstellingen dat steeds meer e-bikes op één locatie samenkomen. Daarmee ontstaat ook een praktische vraag: hoe organiseer je het laden van al die verschillende accu’s op een nette en beheersbare manier?
Het batterijpaspoort lost het brandveiligheidsvraagstuk rondom lithium-ion accu’s niet op en is ook geen brandveiligheidscertificaat. Wel zorgt Europese regelgeving ervoor dat er steeds meer gestandaardiseerde informatie beschikbaar komt over individuele batterijen.Dat kan op termijn interessante mogelijkheden bieden voor professionele laadinfrastructuur. Denk bijvoorbeeld aan identificatie van accu’s, informatie over batterijtype en koppelingen met beheer- of registratiesystemen. Dat zijn op dit moment mogelijkheden voor toekomstige toepassingen en geen wettelijke functies die een laadvoorziening moet hebben.
Europa stelt steeds meer eisen aan de volledige levenscyclus van accu’s
Het digitale batterijpaspoort staat niet op zichzelf. Verordening (EU) 2023/1542 introduceert gefaseerd eisen voor onder andere prestaties en duurzaamheid, etikettering, inzameling, recycling, vervangbaarheid en informatievoorziening.Voor LMT-batterijen gelden bijvoorbeeld al sinds 18 augustus 2024 eisen rond het beschikbaar stellen van bepaalde prestatie- en duurzaamheidsgegevens. Voor andere onderdelen van de verordening gelden weer latere ingangsdata. Het is daarom te eenvoudig om te spreken over één nieuwe ‘accuwet’. De Europese Batterijverordening bestaat uit verschillende verplichtingen die gefaseerd in werking treden.
ChargeSafe volgt de ontwikkeling richting 2027
Voor ChargeSafe is deze ontwikkeling relevant omdat onze laadoplossingen juist worden toegepast op locaties waar veel verschillende e-bikes en accu’s samenkomen. Met onze laadlockers en de nieuwe ChargeSafe Nexus e-bikelaadpaal richten we ons op het georganiseerd aanbieden van laadvoorzieningen waarbij gebruikers hun eigen, bij de fiets passende oplader kunnen gebruiken. De komst van het batterijpaspoort verandert daar op korte termijn niets aan. Maar de beweging naar beter identificeerbare en traceerbare e-bikeaccu’s vinden wij interessant.
Daarom volgen we de verdere implementatie van de Europese Batterijverordening richting 18 februari 2027 nauwgezet.